บทที่ 74 ช่วยให้เขากลับมามีพลังภายในเหมือนเดิมได้

ซูเชี่ยวเดินออกมาจากเรือนด้วยใบหน้าเศร้าหมอง เพราะนางรู้สึกสงสารชายหนุ่มเป็นอย่างมาก แต่ไม่สามารถพูดกับเขาได้ตรงๆ ทำได้แค่ยิ้มให้กำลังใจเพียงเท่านั้น แต่เเล้วสายตาของนางก็เหลือบไปเห็นคนที่นางรู้สึกคุ้นเป็นอย่างมากอยู่ที่ศาลากลางสระบัว ซูเชี่ยวเดินเข้าไปด้านในศาลาทันที

“มาแล้วหรือ” เสียงของชายชราเอ่...